Σε «θρίλερ» για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκε η μαύρη σελίδα του πολύνεκρου ναυαγίου στη Χίο εξελίσσεται η έρευνα των αρχών. Ενώ ο τραγικός απολογισμός έχει φτάσει τους 15 νεκρούς, στο μικροσκόπιο της Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) που διέταξε το υπουργείο Ναυτιλίας μπαίνουν οι επιχειρησιακοί χειρισμοί δευτερόλεπτα πριν τη φονική πρόσκρουση, αλλά και ο ρόλος του τεχνολογικού εξοπλισμού που, όπως αποκαλύπτεται, παρέμεινε αδρανής.
Το κρισιμότερο ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν οι εμπειρογνώμονες αφορά τη χρήση της θερμικής κάμερας (ηλεκτροοπτικός αισθητήρας θερμικής απεικόνισης) που διαθέτει το σκάφος του Λιμενικού. Πρόκειται για ένα εργαλείο ζωτικής σημασίας για τον εντοπισμό στόχων σε συνθήκες σκότους, το οποίο όμως στη συγκεκριμένη επιχείρηση δεν χρησιμοποιήθηκε.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες και την κατάθεση του κυβερνήτη, η χρήση της κάμερας δεν κρίθηκε «υπηρεσιακά αναγκαία» εκείνη τη στιγμή. Η αιτιολογία που προβάλλεται είναι πως το ταχύπλοο των διακινητών είχε ήδη εντοπιστεί, αρχικά από τις κάμερες ξηράς και στη συνέχεια οπτικά από το ίδιο το πλήρωμα με τη χρήση προβολέα. Έτσι, το πλήρωμα θεώρησε πως είχε επαρκή εικόνα του στόχου, λίγο πριν ακολουθήσει η μοιραία σύγκρουση.
Η επίσημη εκδοχή του Λιμενικού Σώματος αποδίδει την ευθύνη της τραγωδίας στους επικίνδυνους ελιγμούς του δουλέμπορου. Όπως αναφέρεται, το φουσκωτό των μεταναστών κινείτο χωρίς φώτα ναυσιπλοΐας προς τις ελληνικές ακτές.
Η επίσημη εκδοχή του Λιμενικού Σώματος αποδίδει την ευθύνη της τραγωδίας στους επικίνδυνους ελιγμούς του δουλέμπορου. Όπως αναφέρεται, το φουσκωτό των μεταναστών κινείτο χωρίς φώτα ναυσιπλοΐας προς τις ελληνικές ακτές.
