Ανάπτυξη της Ελληνικής Οικονομίας: Πλεόνασμα και Πληθωρισμός
Η πρόσφατη ανάλυση του Ινστιτούτου ΕΝΑ αναδεικνύει τη σχέση μεταξύ πληθωρισμού και δημοσιονομικών επιδόσεων στην Ελλάδα, υπογραμμίζοντας τις σημαντικές αλλαγές στα δημόσια οικονομικά της χώρας. Παρά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα οικονομικά ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα, οι δείκτες χρέους και πλεονάσματος παρουσιάζουν βελτίωση.
Δημόσιο Χρέος και Πλεόνασμα
Η ανάλυση επικεντρώνεται στα επίσημα στοιχεία του 2025, όπου η Ελλάδα παρουσίασε συνολικό πλεόνασμα 1,7% του ΑΕΠ και πρωτογενές πλεόνασμα 4,9%. Αντίθετα, το δημόσιο χρέος ανήλθε στο 146,1% του ΑΕΠ, το υψηλότερο στην ΕΕ.
- Συνολικό πλεόνασμα: 1,7% του ΑΕΠ
- Πρωτογενές πλεόνασμα: 4,9% του ΑΕΠ
- Δημόσιο χρέος: 146,1% του ΑΕΠ
Δημόσια Έσοδα και Δαπάνες
Αξιοσημείωτο είναι ότι η αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος κατά 1,1 μονάδες ΑΕΠ τα τελευταία έξι χρόνια οφείλεται κυρίως στην αύξηση των δημόσιων εσόδων κατά 1,5 μονάδες, ενώ οι πρωτογενείς δαπάνες αυξήθηκαν μόλις κατά 0,4 μονάδες.
Σύνθεση Δημοσίων Εσόδων
Στην ανάλυση τονίζεται η αλλαγή στη σύνθεση των δημόσιων εσόδων:
- Αύξηση εσόδων από ΦΠΑ: +1,2 μονάδες ΑΕΠ (8,1 δισ. ευρώ)
- Αύξηση εσόδων από φόρους εισοδήματος: +2 μονάδες ΑΕΠ (10,6 δισ. ευρώ)
- Μείωση εσόδων από ασφαλιστικές εισφορές: -1,3 μονάδες ΑΕΠ (αύξηση 5,8 δισ. ευρώ σε ονομαστικούς όρους)
Δαπάνες του Δημοσίου
Η ανάλυση αποκαλύπτει επίσης την εικόνα των δημοσίων δαπανών:
- Αύξηση δημόσιων επενδύσεων: +2,3 μονάδες ΑΕΠ (7,3 δισ. ευρώ)
- Μείωση αμοιβών δημοσίων υπαλλήλων: -1,6 μονάδες ΑΕΠ (αύξηση 3,31 δισ. ευρώ)
- Μείωση κοινωνικών παροχών: -2,2 μονάδες ΑΕΠ (αύξηση 8 δισ. ευρώ)
Η Επίδραση του Πληθωρισμού
Η ανάλυση επισημαίνει ότι η μείωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ κατά 37,1 μονάδες δεν οφείλεται σε πραγματική μείωση του χρέους, το οποίο έχει αυξηθεί κατά 23,7 δισ. ευρώ, αλλά στην ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ λόγω πληθωρισμού.
Συμπεράσματα
Συμπερασματικά, ο πληθωρισμός των τελευταίων ετών έχει θετική επίδραση στα δημόσια οικονομικά της Ελλάδας, αν και επιβαρύνει δυσανάλογα τα πιο ευάλωτα κοινωνικά στρώματα. Η αύξηση των φορολογικών εσόδων και η συγκράτηση των δαπανών προσφέρουν μια εικόνα βελτίωσης. Ωστόσο, είναι επιτακτική η ανάγκη για ένα αποτελεσματικό σύστημα κοινωνικής προστασίας που θα στηρίζει τα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα.
