Αυξημένες Τιμές Κατοικίας και Ελλείψεις στη Στεγαστική Πολιτική στην Ελλάδα
Η Ελλάδα βιώνει μια αυξανόμενη στεγαστική κρίση, καθώς οι τιμές πώλησης και ενοικίασης κατοικιών αυξάνονται με ταχύτερους ρυθμούς από τα εισοδήματα των πολιτών. Η σχεδόν ανύπαρκτη κοινωνική κατοικία και η εκρηκτική αύξηση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, όπως τα Airbnb, απορροφούν σημαντικό ποσοστό του διαθέσιμου αποθέματος κατοικιών.
Νέα Στρατηγική Στέγασης 2026-2035
Το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας παρουσίασε τη νέα Εθνική Στρατηγική Στέγασης 2026-2035, η οποία στοχεύει να αποτελέσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης. Αξιολογώντας την τρέχουσα κατάσταση, η στρατηγική αναγνωρίζει την ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στην αγορά κατοικίας.
Κενές Κατοικίες και Ενεργοποίηση Αποθέματος
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η Ελλάδα διαθέτει περίπου 6,6 εκατομμύρια κατοικίες, εκ των οποίων σχεδόν 800.000 παραμένουν κενές. Η στρατηγική προτείνει την ενεργοποίηση αυτού του αποθέματος μέσω:
- Επιδοτήσεων ανακαίνισης
- Φορολογικών κινήτρων
- Θεσμικών διευκολύνσεων
Ωστόσο, οι περισσότερες κενές κατοικίες είναι παλιές και απαιτούν σημαντικές επενδύσεις για την ανακαίνισή τους, γεγονός που εγείρει ερωτήματα σχετικά με την κινητοποίηση των ιδιοκτητών.
Απουσία Κοινωνικής Κατοικίας
Η στρατηγική αναγνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι μία από τις ελάχιστες χώρες στην Ευρώπη χωρίς ουσιαστικό απόθεμα κοινωνικής κατοικίας. Παρόλα αυτά, δεν προτείνει μαζικές κατασκευές νέων κοινωνικών κατοικιών ούτε καθορίζει ποσοτικούς στόχους για την ανάπτυξή τους μέχρι το 2035.
Βραχυχρόνιες Μισθώσεις και Συνέπειες
Η αύξηση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, που αγγίζει το 56% από το 2019 έως το 2025, επηρεάζει αρνητικά την προσφορά κατοικιών. Παρά την αναγνώριση αυτού του φαινομένου, η στρατηγική δεν περιλαμβάνει μέτρα όπως ποσοστώσεις ή γεωγραφικούς περιορισμούς.
Ενίσχυση της Ιδιοκατοίκησης
Η στρατηγική προτείνει μέτρα για την ενίσχυση της ιδιοκατοίκησης μέσω χρηματοδοτικών εργαλείων. Ωστόσο, η εμπειρία δείχνει ότι τέτοια προγράμματα χωρίς αύξηση της προσφοράς μπορούν να οδηγήσουν σε περαιτέρω αύξηση των τιμών.
Ανάγκη για Νέα Οικοδομική Δραστηριότητα
Η στρατηγική αναγνωρίζει ότι η οικοδομική δραστηριότητα έχει υποχωρήσει, με τη σημερινή παραγωγή νέων κατοικιών να είναι ανεπαρκής. Ωστόσο, δεν υπάρχουν προτάσεις για μεγάλα σχέδια παραγωγής προσιτής κατοικίας ή παρεμβάσεις στη φορολογία της οικοδομής.
Συμπέρασμα
Η Εθνική Στρατηγική Στέγασης κινείται σε επίπεδο διαπιστώσεων χωρίς να αντιμετωπίζει αποφασιστικά τις αιτίες της στεγαστικής κρίσης. Χρειάζονται μαζικές δημόσιες επενδύσεις και δεσμευτικοί στόχοι για να υπάρξει πραγματική πρόοδος στην αγορά κατοικίας.
