Στις 2 Δεκεμβρίου 1930, μια τραγωδία συγκλόνισε την Αθήνα και κυριάρχησε για ημέρες στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Ο 48χρονος κουρέας Δημήτρης Δουλφής, καταγόμενος από τη Σίκινο των Κυκλάδων, πήρε τα τρία μικρότερα παιδιά του για μια δήθεν «βόλτα» στον Υμηττό. Λίγες ώρες αργότερα, κοντά στον ναό της Ζωοδόχου Πηγής, τα παιδιά βρέθηκαν νεκρά.
Ο ίδιος δεν αρνήθηκε ποτέ την πράξη του. Αντίθετα, δήλωσε ότι τα σκότωσε «για να τα απαλλάξει από τα βάσανα της φτώχειας», υποστηρίζοντας ότι δεν διέπραξε έγκλημα αλλά μια «αναγκαία πράξη». Η υπόθεση προκάλεσε σοκ στην ελληνική κοινωνία όχι μόνο για την ωμότητα του εγκλήματος, αλλά και για την ποινή που τελικά του επιβλήθηκε: μόλις δέκα χρόνια κάθειρξη.
Ο Δημήτρης Δουλφής είχε γεννηθεί στη Σίκινο, ένα μικρό νησί των Κυκλάδων ανάμεσα στην Ίο και τη Φολέγανδρο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα αναζητώντας καλύτερη τύχη.
Διατηρούσε κουρείο στη γωνία των οδών Ηροδότου και Καρνεάδου στο Κολωνάκι, μια περιοχή που ήδη αναπτυσσόταν ως εμπορικό και κοινωνικό κέντρο της πρωτεύουσας. Οι πελάτες τον γνώριζαν ως καλό τεχνίτη και τα έσοδά του, περίπου 750 δραχμές τον μήνα, επέτρεπαν στην οικογένεια να ζει αξιοπρεπώς, χωρίς όμως άνεση.
Διατηρούσε κουρείο στη γωνία των οδών Ηροδότου και Καρνεάδου στο Κολωνάκι, μια περιοχή που ήδη αναπτυσσόταν ως εμπορικό και κοινωνικό κέντρο της πρωτεύουσας. Οι πελάτες τον γνώριζαν ως καλό τεχνίτη και τα έσοδά του, περίπου 750 δραχμές τον μήνα, επέτρεπαν στην οικογένεια να ζει αξιοπρεπώς, χωρίς όμως άνεση.
