Ιδιαίτερα βαρύ είναι το κλίμα στη Νέα Σμύρνη και στην οικογένεια του Πανιώνιος μετά την απώλεια του Νίκου Κώστογλου, του ανθρώπου που όλοι γνώριζαν ως τον εμβληματικό «Νίκο τον τυροπιτά».
Ένα πρόσωπο ταυτισμένο όσο λίγα με το γήπεδο της Νέας Σμύρνης και τις αγωνιστικές μέρες του Ιστορικού.
Το μικρό κατάστημα απέναντι από το γήπεδο δεν ήταν απλώς ένα μαγαζί. Ήταν σημείο συνάντησης, χώρος κουβέντας, χαράς, πίκρας και προσμονής. Από το 1977, όταν άνοιξε για πρώτη φορά, πέρασαν από εκεί γενιές φιλάθλων, οικογένειες, παιδιά που μεγάλωσαν μαζί με τον Πανιώνιο. Η μυρωδιά της τυρόπιτας και της φημισμένης κρεατόπιτας έγινε κομμάτι της ίδιας της γειτονιάς.
Με απλότητα, συνέπεια και διακριτική παρουσία, ο Νίκος ξεπέρασε τον ρόλο του επαγγελματία. Έγινε μέρος της συλλογικής μνήμης του Συλλόγου και της πόλης. Ένας άνθρωπος που «ήταν πάντα εκεί», πριν και μετά τους αγώνες, με ένα χαμόγελο και μια κουβέντα για όλους.
Με απλότητα, συνέπεια και διακριτική παρουσία, ο Νίκος ξεπέρασε τον ρόλο του επαγγελματία. Έγινε μέρος της συλλογικής μνήμης του Συλλόγου και της πόλης. Ένας άνθρωπος που «ήταν πάντα εκεί», πριν και μετά τους αγώνες, με ένα χαμόγελο και μια κουβέντα για όλους.
