Ο Κυριάκος Παπαχρόνης έμεινε στην ιστορία του ελληνικού εγκλήματος ως ένας από τους πιο διαβόητους κατά συρροήν δολοφόνους των αρχών της δεκαετίας του 1980. Γνωστός ως «Δράκος της Δράμας», ο Παπαχρόνης, τότε έφεδρος ανθυπολοχαγός των ΛΟΚ, διέπραξε μια σειρά από φρικιαστικές επιθέσεις, βιασμούς και δολοφονίες γυναικών στη Βόρεια Ελλάδα.
Η δράση του προκάλεσε πανικό και τρόμο, ενώ η δίκη του αποτέλεσε σημείο αναφοράς στην ελληνική εγκληματολογική ιστορία. Σήμερα, πάνω από 40 χρόνια μετά, το όνομά του εξακολουθεί να συμβολίζει την ακραία βία που γεννά το μίσος προς τις γυναίκες.
Η εγκληματική πορεία του Παπαχρόνη εκτυλίχθηκε από τον Σεπτέμβριο 1981 έως τον Δεκέμβριο 1982, κυρίως στη Δράμα, την Ξάνθη και τη Θεσσαλονίκη. Ήταν τότε μόλις 21 ετών όταν δολοφόνησε την πρώτη του 46χρονη ιερόδουλη στη Δράμα, μετά από ειρωνεία που –όπως ο ίδιος αργότερα ομολόγησε– πυροδότησε την οργή του.
Ακολούθησαν δεκάδες βίαιες επιθέσεις σε γυναίκες, πολλές από τις οποίες σώθηκαν τυχαία. Το πιο ειδεχθές του έγκλημα σημειώθηκε τον Αύγουστο του 1982 στη Θεσσαλονίκη, με τη δολοφονία της φοιτήτριας Αναστασίας Αλεξανδρίδου. Ο Παπαχρόνης τη βίασε και τη δολοφόνησε με πρωτοφανή αγριότητα, ενώ, όπως παραδέχτηκε, «ρουφούσε το αίμα της».
Πέρα από τις ανθρωποκτονίες, προχώρησε και σε βομβιστικές επιθέσεις σε Ξάνθη, Καβάλα και Δράμα, τοποθετώντας συνολικά πέντε εκρηκτικούς μηχανισμούς σε δημόσιους και στρατιωτικούς χώρους. Οι πράξεις του συνδύαζαν σεξουαλική βία, σαδισμό και τρομοκρατική διάθεση, καθιστώντας τον εξαιρετικά επικίνδυνο.
Πέρα από τις ανθρωποκτονίες, προχώρησε και σε βομβιστικές επιθέσεις σε Ξάνθη, Καβάλα και Δράμα, τοποθετώντας συνολικά πέντε εκρηκτικούς μηχανισμούς σε δημόσιους και στρατιωτικούς χώρους. Οι πράξεις του συνδύαζαν σεξουαλική βία, σαδισμό και τρομοκρατική διάθεση, καθιστώντας τον εξαιρετικά επικίνδυνο.
