Μια συγκλονιστική μαρτυρία για το μεγαλείο της δωρεάς οργάνων και τη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης προσφέρει μέσα από τη συνέντευξή της στο Πρακτορείο Fm η 44χρονη Κατερίνα Τσάντου. Η κοινωνική λειτουργός και ψυχοθεραπεύτρια, δεκατέσσερα χρόνια μετά τη μεταμόσχευση καρδιάς που της χάρισε μια δεύτερη ευκαιρία, ανοίγει την ψυχή της και περιγράφει με συγκλονιστικές λεπτομέρειες τη διαδρομή από το σκοτάδι της καρδιακής ανεπάρκειας στο φως της «αληθινής ζωής».
Ο Γολγοθάς της ξεκίνησε όταν ήταν μόλις 4 μηνών. Όπως η ίδια εξηγεί, στα 12 της χρόνια υποβλήθηκε σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, ενώ στην ηλικία των 25 ετών υπέστη τέσσερις ανακοπές, περνώντας την εξαιρετικά επώδυνη διαδικασία τοποθέτησης αμφικοιλιακού απινιδωτή. Στα 29 της χρόνια βρέθηκε στη λίστα αναμονής του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου σε συνθήκες ύψιστης προτεραιότητας.
Οι οκτώ μήνες νοσηλείας που μεσολάβησαν μέχρι να βρεθεί το συμβατό μόσχευμα περιγράφονται ως ένας πραγματικός εφιάλτης. «Οι πόνοι μου ήταν αφόρητοι, επειδή το συκώτι μου είχε τριπλασιαστεί σε όγκο από την καρδιακή ανεπάρκεια. Δεν μπορούσα καν να σηκωθώ να περπατήσω τρία μέτρα για να πάω στο μπάνιο. Το να φορέσω το καλσόν μου, ή το εσώρουχο μου, ήταν αδιανόητα δύσκολο. Όλα αυτά τα έκανε η μητέρα μου», εξομολογείται η κυρία Τσάντου, εξηγώντας πώς το άγχος της αναμονής για το σωτήριο τηλεφώνημα την είχε καταβάλει ψυχολογικά.
Η στιγμή της αφύπνισης, 24 ώρες μετά το πολύωρο χειρουργείο, έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη μνήμη της. Η περιγραφή της προκαλεί ρίγος: «Μπήκα στο χειρουργείο με μία πίεση 8 με 5 και ξύπνησα με 18. Όταν άνοιξα τα μάτια μου, ένιωθα το αίμα να είναι πάρα πολύ ζεστό, να κυλάει σε όλο μου το σώμα. Όλο αυτό το ένιωθα ως ζωή».
Η στιγμή της αφύπνισης, 24 ώρες μετά το πολύωρο χειρουργείο, έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη μνήμη της. Η περιγραφή της προκαλεί ρίγος: «Μπήκα στο χειρουργείο με μία πίεση 8 με 5 και ξύπνησα με 18. Όταν άνοιξα τα μάτια μου, ένιωθα το αίμα να είναι πάρα πολύ ζεστό, να κυλάει σε όλο μου το σώμα. Όλο αυτό το ένιωθα ως ζωή».
